Een onderzoeksteam van de Southern Illinois University Carbondale heeft een innovatieve methode ontwikkeld waarbij plastic afval en resten uit de landbouw worden omgezet in eetbare koekjes. Door de inzet van geavanceerde biotechnologie trachten de wetenschappers een oplossing te bieden voor zowel de wereldwijde plasticvervuiling als de groeiende voedseltekorten.
Van afval naar voedingsstof
Het proces start met het verzamelen van gebruikte plastic flessen, die worden gecombineerd met landbouwafval zoals stengels en bladeren van maïs. Om deze hardnekkige materialen bruikbaar te maken, passen de onderzoekers een techniek toe die bekendstaat als 'oxidatieve hydrothermale dissolutie'. Hierbij wordt hitte gebruikt om de complexe moleculaire structuren van het plastic en het plantmateriaal af te breken tot kleinere fragmenten.
Deze afgebroken componenten dienen vervolgens als voedingsbodem voor een specifiek type gist. Deze gist is via CRISPR-genbewerking genetisch aangepast om de materialen te transformeren in essentiële voedingsstoffen. Volgens berichtgeving van newscientist.com is de gist in staat om vetten, eiwitten en zuren te produceren. Daarnaast ontstaan er bètacaroteen, dat door het menselijk lichaam wordt omgezet in vitamine A, en een natuurlijke vanillesmaak.
De creatie van 'µBites'
Om de geproduceerde substantie om te vormen tot een consumeerbaar product, voegen de wetenschappers zetmeel, zoetstoffen en vezels toe aan het mengsel. Het resultaat is een pasta die via een 3D-printer in een specifieke vorm wordt geëxtrudeerd. Deze koekjes hebben de naam 'µBites' gekregen.
Hoewel 3D-printtechnologie in de industrie vaak wordt gebruikt voor het vervaardigen van functionele onderdelen van xometry.com, passen de onderzoekers de techniek hier toe voor een biologisch afbreekbaar en eetbaar eindproduct. Waar traditionele plastics vaak worden gewaardeerd om hun duurzaamheid en vormvastheid, is het doel hier juist om een veilige voedselbron te creëren.
Veiligheid en validatie
De resultaten van dit project worden gepresenteerd tijdens de herfstbijeenkomst van de American Chemical Society (ACS) in Chicago. Een opvallend detail is dat de onderzoekers de µBites zelf nog niet hebben geconsumeerd. Zij wachten momenteel op de officiële goedkeuring van hun universiteit om de veiligheid van de proeverij te garanderen.
Ondanks het gebrek aan eigen proefsessies is onderzoeker Sandhya Jayasekara optimistisch over het resultaat. In een verklaring via merkt zij op dat de koekjes een aantrekkelijk en aangenaam aroma hebben, wat een goede indicatie zou zijn voor de uiteindelijke smaak.
Toekomstige uitdagingen
Hoewel de technologie een potentieel antwoord biedt op de enorme hoeveelheden plastic afval, roept het project ook vragen op. Critici wijzen op de complexiteit van de veiligheidsketens wanneer afvalmaterialen worden omgezet in voedsel. De komende periode zal uitwijzen of de institutionele goedkeuring wordt verleend en of de µBites op grotere schaal als veilig alternatief voor traditionele voeding kunnen dienen. De integratie van in een voedselketen blijft een controversieel maar wetenschappelijk intrigerend pad.