Het systeem van flexi-jobs is uitgebreid naar vrijwel alle sectoren, waaronder de zorg, waardoor werknemers en gepensioneerden onder gunstige voorwaarden kunnen bijklussen. Ondanks deze juridische mogelijkheid blijft de concrete financiële ondersteuning voor de sector echter een punt van discussie.
Sinds 1 juli is het federale parlement akkoord gegaan met een versoepeling van het flexi-jobregime. Waar het systeem oorspronkelijk werd gelanceerd in 2015 specifiek voor de horeca, is het nu opengesteld voor alle sectoren. Dit betekent dat zorginstellingen nu officieel gebruik kunnen maken van flexi-jobbers om personeelstekorten op te vangen of piekmomenten op te vangen. Volgens berichtgeving van vrt.be kan een specifieke sector via het paritair comité echter nog steeds beslissen om niet deel te nemen via een zogenaamde 'opt-out'.
Hoe werkt het flexi-jobsysteem?
Een flexi-job is een bijbaan die bedoeld is voor mensen die reeds een vaste professionele basis hebben. Om in aanmerking te komen, moet een werknemer minstens 4/5e van een voltijdse job hebben bij een of meerdere andere werkgevers. Voor gepensioneerden gelden er geen minimale werkuren als voorwaarde om te mogen bijklussen.
Het grootste financiële voordeel van dit systeem is dat het brutoloon gelijkstaat aan het nettoloon. Dit betekent dat de persoon die bijklust geen belastingen of sociale bijdragen betaalt op de extra inkomsten. Voor werknemers is er een jaarlijks plafond aan onbelaste inkomsten; voor het inkomstenjaar 2026 ligt dit bedrag op 18.440 euro, terwijl dit voor het jaar 2027 wordt geschat op 18.880 euro, zoals vermeld op vlaanderen.be. Voor gepensioneerden is er geen vast plafond, al kan de exacte grens afhangen van de leeftijd.
Voor de werkgever is het systeem eveneens aantrekkelijk. In plaats van de volledige sociale lasten te dragen, betaalt de werkgever een verlaagd tarief van 28% aan patronale RSZ-bijdragen bovenop het loon van de flexi-jobber.
Voorwaarden specifiek voor de zorg
Hoewel de zorgsector nu openstaat voor flexi-jobs, gelden er strikte regels wat betreft de kwalificaties. Zo stelt vdab.be dat flexi-jobs in de zorg enkel toegestaan zijn voor functies waarvoor de kandidaat over de vereiste diploma's of specifieke kwalificaties beschikt. Dit waarborgt dat de kwaliteit van de zorg niet in het gedrang komt door de inzet van ongeschoold personeel in medische of verzorgende rollen.
In de praktijk zien we dat er reeds vacatures verschijnen voor ondersteunende rollen in de zorg, zoals poetshulp in medische praktijken, via platforms zoals flexi.be.
Politieke en financiële context
Ondanks de juridische opening voor de zorgsector, is er politieke spanning over de financiering. Terwijl de regels nu toestaan dat zorginstellingen flexibel personeel inhuren, is er nog geen volledige consensus over hoe deze extra inzet financieel ondersteund zal worden. De "geldkraan" blijft voorlopig dicht, wat betekent dat zorginstellingen zelf de kosten voor deze flexibele krachten moeten dragen zonder aanvullende specifieke subsidies voor dit regime.
Het systeem blijft evolueren. Zo wordt er momenteel onderzocht of ook zelfstandigen toegang kunnen krijgen tot het flexi-jobregime, een initiatief dat wordt ondersteund door minister van Middenstand Simonet. Voorlopig blijft de focus echter liggen op de implementatie binnen de bestaande sectoren en het beheer van de sociale rechten, aangezien flexi-jobbers wel sociale rechten zoals pensioen en vakantie opbouwen.