Op Mauritius worden op dit moment duizenden langstaartmakaken gevangen. Niet voor natuurbehoud, maar voor de proefdierenindustrie. En België speelt daarin een opvallende rol: het land is het laatste tussenstation voordat de apen naar laboratoria over de hele wereld worden vervoerd.
Van plaag tot grondstof
De langstaartmakaak is een slim dier. De apen gebruiken werktuigen, hebben een sterk geheugen en herkennen individuen die hen ooit kwaad hebben gedaan. Toch worden ze in de commerciële keten behandeld als een biologisch product.
Volgens een onthulling van apache.be worden de dieren op Mauritius op grote schaal "gekidnapt". Waar de makaak vroeger vooral als plaag werd gezien, is hij nu een waardevolle handelswaar voor wetenschappelijk onderzoek. Die verschuiving opent de deur voor een industrie die volop profiteert van deze dieren.
De rol van België
De route die de makaken afleggen is complex. Vanuit Mauritius gaan ze naar België, dat fungeert als het laatste transitland in de keten. Na een verblijf op Belgische bodem worden de dieren doorgevoerd naar onderzoekscentra.
Daarmee is België een schakel in een internationale infrastructuur die de stroom van proefdieren mogelijk maakt. Hoe groot die transporten precies zijn, en waar de apen uiteindelijk belanden, blijft vaak buiten het zicht van het grote publiek.
Ethische vragen
Het gebruik van deze intelligente primaten in laboratoria roept zware ethische vragen op. De dieren hebben een rijk emotioneel leven — baby-aapjes huilen bijvoorbeeld. Dat staat in schril contrast met de steriele en stressvolle omvang in een lab.
De kern van de controverse: hoe verhoudt het wetenschappelijk nut voor de mens zich tot het welzijn van individuele dieren? In deze keten is weinig ruimte voor medelijden. De makaken worden puur ingezet als instrument voor medische tests.
De route van Mauritius via België naar het laboratorium is een efficiënte pijplijn — maar een moreel omstreden. De prijs wordt betaald door duizenden primaten.